โรงเรียน Web Design ทำเว็บ Mac Final cut Pro Graphic design

iSchool, โรงหนังสยาม และ สภาพทั่วๆไปของสยามหลังวันเผาเมือง

สวัสดีทุกท่านครับ หลังจากมีเรื่องราวทางการเมืองกันมาพักใหญ่ ส่งผลกระทบถึงหลายๆท่านที่อาศัยและทำมาหากินกันในย่านสยามและบริเวณใกล้เคียงได้รับผลกระทบตามๆกัน จนเมื่อผลสุดท้ายลงเทยที่เปลวไฟแผดเผาไหม้ทุกสิ่ง เหลือไว้เพียงกองเถ้าถ่านและความทรงจำว่า ณ ครั้งหนึ่งเราเคยมีโรงภาพยนต์เก่าแก่ชื่อ “โรงหนังสยาม” ตั้งอยู่ในใจกลางเมือง วันนี้เหลืออะไรบ้าง? ผมจะพาไปชมครับ

ผม(ครู Manual)ได้เข้าไปสำรวจความเสียหายหลังจากที่เพลิงยุติลง โดยภาพต่อไปนี้ถ่ายจากมือถือรุ่นเล็กๆจาก LG Cookie ของผมนั่นเอง ถ่ายไว้วันที่ 21/05/2010 เวลาราวๆ บ่ายโมงนะครับ ผมขอเล่าในแบบ 1st person ตะลุยด่านเป็นฉากๆกันไปเลยละกัน ครับ

ผมขับรถไปจอดที่บริเวณหน้า 7-11 ใกล้ๆกับทางขึ้น ติดกับ 7-11 ก็จะมีร้านทำผมสุดเดิ้นอยู่ครับ ผมถ่ายรูปมาให้ดู บริเวณกระจกด้านหน้าแตก ด้านในมีเขม่าติดทั่วผนังและเพดาน จากการสอบถามเจ้าของเค้าบอกว่า ร้านเค้าเพิ่งติดไฟเมื่อวานเอง (วันนี้เป็นวันที่ 3 นับจากวันเผานะครับ) มีการย้ายข้าวของกันอยู่ ตอนที่ผมอยู่เป็นเตียงสระผมครับ

… ภาพต่อไปเป็นภาพชั้น 2 ของโรงหนังสยามขึ้นทางด้านหลังหรือทางด้าน starbuck นั่นเอง ผมถ่ายตากล้องฝรั่งที่กำลังถ่ายภาพกันอยู่ครับ ตรงทางเดินจะสังเกตได้ว่า ช่วงที่มีแสงสว่างๆจ้านั่น จริงๆแล้วเดินต่อไปได้ลำบากมากครับ เพราะมีแต่ซากปะรักหักพังและเศษแก้วแตก ตัวโรงเรียน iSchool คือด้านขวามือที่ถัดจากประตูสีฟ้านั่นแหละครับ

… ภาพต่อไปเป็นภาพด้านซ้ายมือของผม หรือ ขวามือของตากล้องเหม่งนั่น ตรงนี้ผมเคยเดินไปซื้อไอศกรีมร้าน Red Mango กินอยู่ แต่ดูสภาพซิ มันเหมือนทางเดินสู่นรกภูิมิก็ไม่ปานมีหลังคาพังทะลายลงมามากมายเหลือเกิน ข้างซ้ายคือโรงเรียนอาจารย์ไมค์ครับ อ่วมได้ที่

… มาดูป้ายโรงเรียนหลังโดนไฟโหมโรมรัน มีเขม่าเกาะมากก ตรงคำว่า iSchool ตัว “o”  หล่นลงมาบนพื้นตัวนึง

iSchool นั้นก่อนวันที่จะเผาเมืองกัน ได้มีการย้ายของสำคัญออกมาบ้างอย่างเช่น เอกสารการสอน,เครื่อง Server ที่เก็บข้อมูลหลัก, Macbook และ iMac บางส่วนครับ โดยตอนที่ย้ายของออกมาช่วงแรกนั้นไม่ได้คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ burned hell ขนาดนี้ ตอนนั้นนำข้าวของออกมาเพราะจะไปเตรียมสถานที่สำหรับสอนนักเรียนที่ใหม่แทนครับ ก็… เดชะบุญโดยแท้

… ตอนผมไปถึงยังไม่มีกุญแจเข้า ก็เลยยังไม่สำรวจข้างในนะครับ ระหว่างรอพี่อัคร ผมก็เดินถ่ายสภาพแวดล้อมโดยทั่วไป มาดูที่ด้านล่างกันต่อ

… ภาพแรก กลุ่มคนกำลังยืนเจรจากัน พอดีมีประกาศว่าผู้ประกอบการที่เสียหายจากไฟไหม้ให้ไปลงรายชื่อที่ศูนย์หนังสือจุฬานะครับ

ภาพนี้ดูเผินๆนึกว่าประตูน้ำตอนใกล้ๆจะปิด…ปล่าวครับ นี่แหละ โรงหนังสยามด้านล่างของแท้

… ต่อไปนี้เป็นภาพสะเืืทือนใจ นี่คือด้านหน้าจอที่เราดูหนังกัน ดูที่โครงเหล็กสิครับ เหล็กเส้นใหญ่ๆหนาๆ มันงอตัวได้ขนาดนี้ ความร้อนจะขนาดไหนกันเนี่ย หลังคงหลังคาเปิดไปแทบจะเห็นดาวนาเม็กอยู่แล้ว

… และนี่คือด้านที่นั่งคนดู ผมเห็นแล้วอยากไปนั่งถ่าย MV เพลงแบบหมดอาลัยตายอยากจากเธอเหลือเกิน

… เดินต่อมาเรื่อยๆ ก็มาเจอกับร้านๆนึง อยู่ด้านหน้าๆโรงหนังหน่อย ติดกับ 7 อีกสาขานึง เจ้าของยืนดูนิ่งๆแบบ… เพลงสุรสีห์ ไม่เหลืออะไรเลย ผมถ่ายมาให้ดูว่ามัน… ไม่เหลืออะไรเลย จริงๆ เก้าอี้กลมๆ 2 ตัว กับบันใดวน ทำเอาใจผมสะเืืทือนไปพักนึงเหมือนกัน

… !!! นี่มันอะไรกันครับเนี่่ย !!! ไม่ใช่คนเหล็กภาค 2 ตัวเหล็กไหล แต่เป็นซากหมวกกันน็อคครับ เหลวเป๋วได้ขนาดนี้ ไฟแรงขนาดไหนเนี่ย

… ข้างล่างนิติพน ข้างบน MK

… MK Trendi ที่ผมเคยมานั่งกินฉลองกับบุคลากรท่านอื่นๆใน iSchool

… นี่แหละครับ สภาพด้านหน้าโรงหนังสยาม ถล่มลงมาซะ อย่างกับเฮติเลย มีแค่เจอราด บัตเลอร์ กับ เจนนิเฟอร์ อนิสตั้นเท่านั้นที่รอดชีวิต -_-”

… โครงเหล็ก ไม่ใช่ใยแมงมุม

… ธนาคารกรุงไทยที่กลวงโบ๋ พร้อมตู้เอทีเอ็มที่หายไป

… ตอนเด็กๆ ผมเป็นคนนึงที่เป็นเซียนดีดลูกแก้วประจำหมู่บ้าน ผมจำความได้เลยว่าผมเป็นคนที่ดีดลูกแก้วแม่นที่สุด และแรงที่สุด สามารถดีดฟักลูกออกจากหลุมลึกๆได้ง่ายมาก แต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า ผมค้นพบว่าเด็กคนนี้น่าจะดีดได้แรงกว่าผมซัก 100 เท่าได้มั้ง ถ้าผมเจอคนดีดคนนี้ ผมคงไม่ไปท้ามันแข่งแน่นอน ดีดจนกระจกร้านดังกิ้น โดนัทแตกกระจายออกมาได้ อ้อ กระจกที่แตกออกมาเนี่ย แตกตัวเป็น 4 เหลี่ยมซะเป็นส่วนใหญ่นะ เป็นความน่าอัศจรรย์ใจตอนผมเห็นเหมือนกัน

… รถของเจ้าหน้าที่ได้มานำยางที่ทางทีมเผาเมืองตั้งไว้ออกไป นี่เป็นภาพรถขนยางครับ

… ผมก็เดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อย เพราะผมหิว จะหาอาหารกิน ก็ไม่มีอะไรขายเลย ผมเดินเลยมาถึงตรงแยก MBK ก็เลยตั้งเวลาถ่ายรูปนี้ไว้ ใครบ้างจะมีโอกาสถ่ายรูปตัวเองบยืนกลางถนนกลางเมืองที่รถแสนติดได้อย่างผมบ้าง

… หลังจากนั้นผมก็เดินไปถามทหารที่รักษาการอยู่ตรงนั้นเกี่ยวกับสถานที่ขายอาหารว่ามีที่ไหนบ้าง เค้าบอกว่าไม่มีขายหรอก แล้วเค้าก็ชวนผมเข้าไปกินข้าวด้วยกัน ผมรักทหารมากขึ้นก็วันนี้แหละ แล้วผมก็ไปแย่งข้าวกับน้ำทหารกินครับ

… อาหารคือ หมูทอดแห้งๆกับข้าวแห้งๆและไข่เจียวแห้งๆและแตงกวาเหี่ยวๆ .. ทหารเค้ากินกันอย่างนี้ครับ ทุกวี่วัน คิดดูแล้วกัน เราคนเมือง เดินผ่านร้านอาหารก็แทบจะพุ่งไปใส่แล้ว หิวรึปล่าวยังไม่รู้ตัวเองเลย  จนตัวผมบวมเป็นศพซึนามิแล้วเนี่ยเพราะตามใจปากเกินไป ในขณะที่เค้าต้องเข้ากรม เข้ากอง เข้าเวร รักษาบ้านเมืองให้เรา ผมขอกราบสดุดีเหล่าทหารหาญครับ ทหาร 2 ท่านนี้มาจากลพบุีรีครับ

ครับ นี่เป็นเพียงภาพบางส่วนจากการสำรวจนะครับ ผมนำมาเสนอ นำมาเขียนให้อ่านกันสบายๆ ผมไม่อยากให้เครียดกันอีกแล้วนะครับ เรื่องมันผ่านไปแล้ว สิ่งที่เราทำได้คือ “การให้อภัย” ซึ่งกันและกันครับ เพราะเราเป็นคนไทยครับ พี่น้องเราอาจหลงทางกันบ้างในบางที เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องดึงเค้ากลับมาสู่ครรลองคลองธรรมครับ

ขอฝากทิ้งท้ายอีกครั้งครับว่า “จงให้อภัยซึ่งกันและกันครับ” บ้านเมืองพังสร้างใหม่ได้ แต่จิตใจมี่พังทลาย ยากจะก่อขึ้นใหม่

… จงอย่าดับไฟ ด้วยไฟ ครับ …

Tags: ischool, โรงหนังสยาม, ไฟไหม้โรงหนังสยาม